พระครูพิพัฒน์วิทยาคม (เจริญ ฐานยุตฺโต)
วัดโนนสว่าง หนองวัวซอ อุดรธานี
พระครูพิพัฒน์วิทยาคม มีนามเดิมว่า เจริญ สารักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ.2504 ณ บ้านหนองวัวซอ อ.หนองวัวซอ จ.อุดรธานี โยมบิดาชื่อ นายสงวน สารักษ์ โยมมารดาชื่อนางฮวด สารักษ์ เมื่อเรียนจบชั้นประถมปีที่ 4 แล้วต้องการบวชในพระพุทธศาสนา จึงได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดบุญญานุสรณ์ อ.หนองวัวซอ จ.อุดรธานี โดยมีพระครูประสิทธิ์คณานุการ เป็นพระอุปัชณาย์ เมื่อบรรพชาแล้วได้สนใจศึกษาอักษรโบราณเป็นพิเศษ จึงได้ศึกษาอักษรขอมโบราณ, อักษรอีสานโบราณ (อักษรธรรมอีสาน)-ตัวธรรมใหญ่-นก เริงลม , อักษรลาวโบราณ (อักษรไทน้อย) - ตัวธรรมน้อย - นก เริงลม และ อักษรเหนือโบราณ (อักษรธรรมล้านนา) เป็นต้น
ซึ่งอักษรเหล่านี้พบมากในใบลานเก่าแก่โบราณ ที่คนสมัยก่อนได้จดจารบันทึกไว้ ไม่ว่าจะเป็นพระสูตร, พระอภิธรรม หรือพระวินัย ในพระไตรปิฎก ตลอดจนถึงวิชาพุทธาคม หรือตำราโหราศาสตร์แบบโบราณ ดังนั้นข้อความในหนังสือใบลานดังกล่าวจึงเป็นแหล่งสรรพวิชาต่าง ๆ ในอดีตอันหลากหลาย ที่พระครูพิพัฒน์วิทยาคม(หลวงพ่อเจริญ ฐานยุตฺโต) ได้ทำการศึกษาเล่าเรียนทางด้านวิชาพุทธาคม และสรรพวิชาต่าง ๆ ที่มีอยู่ในใบลานเหล่านี้
เมื่ออายุครบ 20 ปี จึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ วัดป่าสามัคคีอุปถัมป์ อ.บึงกาฬ จ.หนองคาย โดยมีพระครูสิริธรรมวัฒน์เป็นพระอุปัชณาย์ พระครูวินัยกิตติโสภณ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระครูสุนทรนวกิจ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า "ฐานยุตฺโต" เป็นพระภิกษุในคณะธรรมยุติกนิกาย เมื่ออุปสมบทแล้วได้ออกปฏิบัติกัมมัฎฐานไปในที่ต่าง ๆ ด้วยความที่สนใจในด้านพุทธาคม จึงได้ไปกราบเรียนวิชาต่าง ๆ กับครูบาอาจารย์ต่าง ๆ หลายรูป เช่นพระญาณสิทธาจารย์ (หลวงปู่เมตตาหลวง) วัดเทพพิทักษ์ปุณณาราม อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา โดยเรียนวิชาลงตะกรุดโทน ตำราเขียนยันต์ และเรียนบริกรรมธาตุดิน น้ำ ลม ไฟ เป็นต้น และได้กราบพระครูสถิตย์ธรรมรักษ์ (หลวงปู่โถน) เรียนวิชาลงตะกรุดหกกษัตรย์ (กบตายคารู) เป็นต้น จนกระทั้งได้รับนิมนต์มาเป็นเจ้าอาวาสวัดโนนสว่าง ตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ.2532 จนถึงปัจจุบัน เนื่องด้วยได้ศึกษาด้านพุทธาคมจนแตกฉาน เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ.2537 จึงได้รับพระราชทานราชทินนาม เป็น "พระครูพิพัฒน์วิทยาคม" เป็นต้นมา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น